تعیین تفاوت بعد برون گرایی افراد معتاد NA و غیر NA .

تعیین تفاوت بعد روان گسسته گرایی افراد معتاد NA و غیر NA .
تعیین تفاوت بعد دروغ گویی افراد معتاد NA و غیر NA .
فرضیه های پژوهش
بین بعدروان آزرده گرایی افراد معتاد NA و غیر NA تفاوت معنا دار وجود دارد.
بین بعد برون گرایی افراد معتاد NA و غیر NA تفاوت معنا دار وجود دارد.
بین بعد روان گسسته گرایی افراد معتاد NA و غیر NA تفاوت معنا دار وجود دارد.
بین بعد دروغگویی افراد معتاد NA و غیر NA تفاوت معنا دار وجود دارد.
تعاریف مفهومی
معتادان NA1
گروه معتادان (NA) گروه خودیاری متشکل از معتادان ترک کرده است که بر اساس الگوی 12 گام الکلی های گمنام ( AA) پایه ریزی شده است. این گروه ها امروزه در اکثر شهرهای بزرگ وجود دارد و حمایت گروهی مفید ارائه می کند. هسته اصلی و قلب برنامه NA 12 قدم است، این قدم ها مجموعه ای از رهنمون ها برای دستیابی عملی به بهبودی است. با دنبال کردن این رهنمون ها و کارکرد صمیمانه با سایر اعضاء، معتادان یاد می گیرند که مصرف مواد مخدر را قطع کنند و با مسایل زندگی روزانه روبرو شوند(کاپلان و سادوک،2007).
معتاد:
مفهوم وابستگی به مواد، تعاریف بسیاری دارد و در طول چند دهه معانی رایج آن بارها تغییر کرده است.
برای تعریف جنبه های مختلف وابستگی دو مفهوم به کار می رود: وابستگی رفتاری و وابستگی جسمی. در وابستگی رفتاری، فعالیت های مواد جویی و شواهد مربوط به الگوهای مصرف بیمار گونه مورد تاکید قرار می گیرد، اما وابستگی جسمی به اثرات جسمی(فیزیولوژیک) دوره های متعدد مصرف مواد اطلاق می شود. اصطلاح مسمومیت در مورد حالت بدون وابستگی مصرف مواد اطلاق می شود که بر گشت پذیر بوده و سبب ایجاد تخریب می شود (کاپلان، سادوک، 2007).
نیمرخ روانی:
نیمرخ روانی یعنی بیان تصویری نتایج آزمون ها. می توان گفت که بیان تصویری آزمون ها در حد وسط بیان کلامی و بیان ریاضی آن ها قرار دارد. نیمرخ روانی نقاط قوت مختلف را به راحتی آشکار می سازد. برای ترسیم نیمرخ روانی نباید از نمرات خام استفاده کرد، زیرا نمرات خام قابل مقایسه نیستند. نیمرخ های روانی بصورت های عمودی، افقی و ستاره ای ترسیم می شود( گنجی، 1370).
آزمون های شخصیت:
این آزمون های که در مقابل آزمون های کارایی قرار می گیرند، جنبه های غیر شناختی یعنی جنبه هایی را در نظر می گیرند که نمی توان آن ها را اندازه گرفت. این آزمون ها شیوه بودن طرز فکر، نگرش ها، علایق، و بطور کلی جنبه های کیفی رفتار را توصیف می کنند.
در آزمون شخصیت، پاسخ خوب و بد وجود ندارد و پاسخ به صورت بلی و خیر خواهد بود و نمی توان گفت کدام یک خوب و کدام یک بد است. هردو پاسخ می توانند به یک نسبت خوب باشند. پرسشنامه شخصیتی آیزنگ نیز نمونه ای از آزمون های شخصیت است ( گنجی، 1370 ).
کاربرد آزمون های شخصیت، مخصوصاً در روان پزشکی و روان درمانی بسیار رواج دارد، زیرا در این زمینه ها است که اختلال های رفتاری مورد مطالعه قرار می گیرد و می توان گفت دومین حوزه روان سنجی عبارت از اندازه گیری جنبه های غیر شناختی ( عاطفی و هیجانی ) رفتار است و آزمون هایی که برای این منظور ساخته شده اند آزمون های شخصیت هستند (دلاور، 1389).
تعاریف عملیاتی
معتادان گمنام NA
گروه معتادان (NA) گروه خودیاری مشکل از معتادان ترک کرده است که بر اساس الگوی 12 گام الکلی های گمنام (AA) پایه ریزی شده است. این گروه ها امروزه در اکثر شهر های بزگ وجود دارد و حمایت گروهی مفید ارائه می کند. هسته ای اصلی و قلب برنامه NA 12 قدم است، این قدم ها مجموعه ای از رهنمون ها برای دست یابی عملی به بهبودی است. با دنبال کردن این رهنمون ها و کارکرد صمیمانه با سایر اعضا معتادان یاد میگیرند که مصرف مواد مخدر را قطع کنند و با مسائل زندگی روزانه روبرو شوند(کاپلان و سادوک، 2007).
معتاد
واژه اعتیاد و معتاد تا حدودی با وابستگی ارتباط دارند واژه معتاد بطور ضمنی مفهوم خاص ناپسند و تحقیر آمیزی پیدا کرده است که مفهوم سوء مصرف مواد را بعنوان یک اختلال طبی نمی رساند. اعتیاد همچنین در کاربرد عوامانه مثل اعتیاد به تلویزیون اعتیاد به پول و غیره اهمیت خود را از دست داده است. هرچند این معانی ضمنی موجب شده است در نام گذاری های رسمی از کاربرد واژه اعتیاد اجتناب شود(کاپلان و سادوک، 2007).
فصل دوم
پیشینه پژوهش
اعتیادواژۀ تلخ وغم انگیزی است که حیات و هستی فرد معتاد را در همۀ ابعاد تحت تأثیر قرار می دهد به گونه ای که می توان گفت هدایت و راهنمایی معتاد و انجام امور روز مره با مصرف مواد تحقق می یابد و در غیر این صورت ارکان تصمیم گیری و حفظ ارادۀ او در انجام کارها مختل می شود(جی لیتری و همکاران، 1384).
در تعاریفی که دبیرخانه شورای اجتماعی کشور از مواد مخدر ارائه کرده است چنین آمده است: به کلیه مواد طبیعی و شیمیایی گفته می شود که اعتیادآور است. بعضی از این مواد تخدیر کننده نبوده بلکه ممکن است ایجاد تحریک و توهم نمایند. بطور کلی، مواد مخدر به موادی اطلاق می گردد که مصرف آن ها در انسان حالاتی غیر عادی ایجاد نماید. این حالات به صورت موقت و کاذب ایجاد می گردد(دبیرخانه شورای اجتماعی کشور، 1381).
سازمان جهانی بهداشت نیز مواد مخدر را چنین تعریف می کند : هر ماده ای که پس از وارد شدن به درون ارگانیسم بتواند بر یک یا چند عملکرد از عملکردها تأثیر بگذارد مواد مخدر است (موسوی چلک، 1379).
ار آنجا که اعتیاد بر جنبه های مختلف زندگی افراد معتاد از جمله بر ویژگی های شخصیتی آنها تأثیر می گذارد، برای حل این معضل و یا درمان این بیماری و کاهش تأثیرات آن تلاش های گسترده ای صورت گرفته است. براساس رویکرد و یا تخصصی که درمانگران دارند این شیوه متفاوت بوده است و گستره وسیعی از درمانهایی دارویی و درمانهای روان شناختی را شامل می شود. یکی از شیوه هایی که در مورد درمان اعتیاد به کارگرفته شده است، استفاده از گروه های خودیاری معتادان گمنام بوده است. انجمن معتادان گمنام یکی از انجمن های خودیاری است که به شیوه ایی مرحله بندی شده تحت عنوان دوازده قدمی که راهکارهایی را برای درمان اعتیاد ارایه کرده است و بر پایه کمک یک معتاد در حال بهبودی به معتاد دیگر استوار است. در انجمن معتادان گمنام برای بهبودی افراد آموزهایی ارایه می شود که در این آموزه ها، سعی می شود باورهای غیر منطقی زمینه ساز اعتیاد اصلاح شوند. همچنین، سعی می شود تا باورهایی که بعد از اعتیاد فرد باعث رنجش خاطر وی و دشوار شدن ترک مواد مخدر می شود، نیز اصلاح شوند (انجمن جهانی معتادان گمنام،1388).

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

پس با توضیحات فوق می توان گفت:
معتاد کسی است که در اثر مصرف مکرر و مداوم، متکی به مواد مخدر یا دارو شده باشد یا به عبارت دیگر قربانی هرنوع وابستگی دارویی به مواد مخدر معتاد شناخته می شود.
یا می توان گفت: معتاد به کسی می گویند که در اثر استعمال متمادی دارو، در بدن وی حالت مقاومت اکتسابی ایجاد شده و درصورتی که دارو یا مواد به بدن وی نرسد، اختلالات روانی و فیزیکی مرسوم به سندرم محرومیت (عوارض و تظاهرات جسمانی و روانی در موقع نرسیدن مواد مخدر به بدن) در او ایجاد می شود.(کاپلان وسادوک،2007).
تاریخچه مصرف مواد مخدر در جهان:
آشنایی انسان با خصوصیات مواد مخدر و استفاده از آن در تاریخ بشر سابقه ای طولانی دارد. از چند هزار سال قبل، هندی ها، چینی ها و رومیان نخستین ملت هایی بوده اند که مواد مخدر را مورد استفاده قرار داده اند (آذرخش، 1334).
در آغاز مصرف این مواد صرفاّ جنبه طبی داشته و برای تسکین دردها از آن استفاده می شد(تقوی، 1365). از 400 سال پیش از میلاد مسیح، شاگردان ارسطو، افیون را جهت پیشگیری از اسهال توصیه می کردند. در ایران در کتاب های بزرگانی مانند ابوعلی سینا و زکریای رازی بحث هایی درباره استفاده های طبی گیاهان مخدر و نیز آثار تسکین دهنده گل خشخاش وجود دارد( اسعدی، 1372).
استفاده از این مواد ازاواخر قرن 17 و اوایل قرن 18 میلادی به بعد و همزمان با اوج استعمار ملت ها، شکل تازه ای به خود گرفت و در سطح وسیعی از کشورها، گسترش یافت ( آخوندی، 1365).می توان شروع این مرحله از رواج مواد مخدر را از هندوستان و توسط دولت انگلیس دانست، در این میان، کمپانی هند شرقی انگلیسی، نقش مهمی در مسأله تریاک بر عهده داشته و یکی از مهم ترین عوامل ایجاد و یا لااقل انتشار این اعتیاد در آسیا بخصوص از 1773 تا 1857 است (آذرخش، 1334).
تقارن و همزمانی پیشرفت استعمار و گسترش اعتیاد در این قرن، ما را به این نتیجه می رساند که میان این دو، یک رابطه منطقی وجود دارد (آخوندی، 1365). به موازات انگلیسی ها و همراه با آن ها پرتغالی ها و دیگر کشورهای غربی و حتی ایالات متحده آمریکا از ترکیه و هند تریاک تهیه کرده و به تجارت آن در چین می پرداختند. مشکل تریاک در چین سرانجام منجر به جنگ های تریاک در سالهای 42-1839 میلادی شد. در غرب نیز، مردم از آغاز قرن نوزدهم با تریاک و حشیش از خلال خیالات واهی و سراب ادبی سخنان نغز و زیبا و اشعار برخی شعرا که خود را جوست وجوگر احساسات نوین می نامیدند آشنا شده اند. اما در دوره استفاده طبی و روان شناختی از این مواد به سرعت جانشین دوره پژوهش ادبی فوق شد و استفاده از این مواد در این کشورها رایج گردید، به گونه ای که امروزه استفاده از این مواددر تمام کشورهای جهان رواج پیدا کرده و سازمان های بین المللی را به موضع گیری سخت در قبال تولید و توزیع این مواد، وادار ساخته است (کی نیا، 1373).
تاریخچه مصرف مواد مخدر در ایران:
برخی نویسندگان بر آنند که ورود تریاک به ایران از طریق سربازان لشکر نادرشاه از هند بوده است. به گفته این محققان، این آفت بزرگ (کشیدن تریاک) تا اواخر قرن 18 و اوایل قرن 19 میلادی در ایران وجود نداشته است و به ظن قوی برای نخستین بار سربازان نادر آن را از هند به ارمغان آورده و بعد ها بیگانگان در انتشار آن، نهایت کوشش و تدبیر را به کار برده اند(آذرخش، 1334).
اما تعدا بسیاری از محققین معتقدند که شروع سرسام آور گسترش تریاک خواری در ایران، در دوره شاهان صفویه بوده است (قربان حسینی، 1368). تا آنجا که به نظر آنان بعضی از پادشاهان این سلسله هم معتاد بوده اند (اسعدی، 1372).
((تارونیه)) و ((شاردن)) که در زمان صفویه از ایران دیدن کرده اند، می نویسند: (( خوردن تریاک و کوکنار (نوعی مشروب که از خشخاش درست می کردند) در ایران رایج است)). فریر طبیب و جراح کمپانی هند شرقی که در سال 1087 ه.ق از ایران دیدن کرده است، در سفرنامه خود می نویسد: (( ایرانی ها هر وقت بخواهند کیفور شوند، تریاک مصرف می کنند)) و اضافه می نماید که معتادان می توانند که مقدا زیادی از این ماده را مصرف کنند بدون آنکه ناراحتی پیدا نمایند و آنها حالتی شبیه به مستی پیدا می کنند. انگلیسی ها نیز برای گسترش سلسله طلبی خود نقش مهمی در ترویج استعمال تریاک در کشورهای مختلف از جمله ایران داشته اند. در قرن 17 کشتی های تجاری انگلیس این متاع مضر را از خاور دور به ایران آورده و به درباریان هدیه کردند و اکثر آنان را معتاد ساختند. به تدریج به علت گسترش تعدا معتادان و کمبود تریاک، کشت خشخاش در ایران در حوالی یزد آغاز شد و سپس کشت آن در قسمت مرکزی و جنوبی کشور به حدی توسعه یافت که در کشت غلات کمبود ایجاد شد. روستائیان و کشاورزان بی خبر از عواقب وخیم آفت مذکور، به تریاک معتاد شدند تا آنجا که به عنوان داروی مسکن حتی به اطفال نوزاد نیز تجویز می گردید (دانش، 1379).
در زمان سلطنت قاجاریه نیز کشیدن تریاک از تجملات دربار محسوب می شد و خرید و فروش آن در انحصار دولت و یکی از منابع درآمد کشور بود. در این دوران ایادی انگلیس نیز مردم را به کشیدن تریاک تشویق می کردند. درآمد سرشار حاصله از تجارت تریاک، و نا آگاهی و عقب ماندگی فرهنگی مردم در دوران قاجار نقش موثری در جهت گسترش سیاست استعماری تریاک ایفا کرده است (ولیدی، 1365).
در سال های بعد و دوران حکومت ننگین رضا خان نیز این سیاست مزدورانه کماکان ادامه یافت و کم کم قاچاق مواد مخدر و مسأله اعتیاد به تریاک، به صورت یکی از مشکلات مملکتی ظاهر شد، مشکلی که بعد از شهریور 1320، نیز دولت های وقت با تصویب مصوبات قانونی به مبارزه با آن برخاستند ولی توفیقی بدست نیاوردند( اسعدی، 1365). در سال های جنگ جهانی دوم و پس از آن نیز قاچاق مواد افیونی و اعتیاد به آن، در ایران رواج بیشتری یافت تا آنکه در سال 1334 قانون منع کشت خشخاش و جلوگیری از مصرف غیر پزشکی تریاک از تصویب مجلس گذشت.(همان منبع).
مبارزه با مواد مخدر قبل از انقلاب اسلامی:
برای اولین بار در سال 929 هجری قمری، در دوران حکومت سلسله صفویه، شاه طهماسب اول به مبارزه با اعتیاد تریاک اقدام و مقدار زیادی از تریاک های موجود در بار سلطنتی را از بین برد (آذرخش ، 1365). و بعد از او شاه عباس نیز مبارزه با اعتیاد تریاک را ادامه داد و مردم را از مضرات آن آگاه کرد و برای معتادانی که ترک نمی کردند، مجازاتی تعیین و متخلفان را تنبیه نمود. ولی این مبارزه بدین علت که ادامه پیدا نکرد در پیشگیری از اعتیاد چندان ثمر بخش نبود. علاوه بر این همزمان با رواج تریاک در ایران، علمای اسلام با استفاده از آیات قرآن و روایات وارده از رسول اکر(ص) و اهل بیت (ع) به بیان مضرات و حرمت استفاده از آن پرداختند. مراجع تقلید نیز در موارد مختلف فتوا به حرمت استفاده از موادمخدر دادند. اما از آنجا که در دوران قاجاریه، تجارت تریاک در انحصار دربار بود، آنان برای کسب منافع بیشتر و آلوده ساختن نیروی فعال کشور، نه تنها به این قبیل پیشنهادات و دستورات مذهبی اهمیتی قائل نشدند، که با توسل به روش های مختلف کشت و استعمال تریاک را در ایران رواج دادند.(همان منبع).
در این دوران کنگره های بین المللی متعددی در مورد اعتیاد بر پا شد و عهد نامه های بسیاری برای محدودیت کشت خشخاش، تجارت و مصرف تریاک، برای کشورهای اسیر در دام اعتیاد در سطح بین المللی به تصویب رسید و مبارزه با مواد مخدر، شکلی بین المللی یافت. ایران که در این دوران، یکی از بزرگترین تولیدکنندگان و صادرکنندگان تریاک بود و به جولانگاه قاچاقچیان مواد مخدر تبدیل شده بود، تحت فشارهای بین المللی و برای خاموش ساختن اعتراضات مردم، در خلال سالهای 1334 تا 1348 دست به تصویب محدودیت های قانونی در امر کشت خشخاش و استعمال تریاک زد. ولی این اقدامات و محدودیت های ظاهری نتوانست فعالیت های مربوط به قاچاق و اعتیاد به مواد مخدر را در ایران کنترل و ریشه کن نماید و این پدیده تا زمان به ثمر رسیدن انقلاب اسلامی استمرار داشت ( ولیدی، 1365).
انقلاب اسلامی و مبارزه با مواد مخدر:
توجه به سوابق تاریخی و ریشه های استعماری گسترش و استعمال مواد مخدر در ایران سبب شد که به فاصله اندکی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مبارزه علیه مواد مخدر در قالب تأسیس ستاد هماهنگی مبارزه با مواد مخدر آغاز شود. برای جلوگیری از قاچاق موادمخدر و پیشگیری از خطرات فردی واجتماعی اعتیاد، در تاریخ 19/3/1359 لایحه قانونی «تشدید مجازات مرتکبین جرایم مواد مخدر و اقدامات تأمینی و درمانی به منظور مداوا و اشتغال به کار معتادین» به تصویب رسید. مطابق این مصوبه به کلیه قوانین و مقررات مربوط به کشت خشخاش و استعال مواد مخدر و مجازات مرتکبین جرام راجع به مواد مخدر، به استثنای تصویب نامه مورخ مردادماه 1338 راجع به فهرست مواد مخدر ملغی گردید (دانش، 1379).
در هر حال به نظر برخی محققان، علل متعددی از جمله کثرت معتادان، سبب شد که این قانون نتایج ثمربخشی نداشته باشد و مقام اجرا نیز با مشکلات زیادی مواجه شود (قنادان ، 1376). بدین سبب قانون یاد شده در پی تصویب قانون «مبارزه بامواد مخدر» در تاریخ 3 آبان 1367 اصلاح گردید و مجازات های سخت تری برای این قبیل جرایم در نظر گرفته شد. در تاریخ 17 آبان 1376 مجمع تشخیص مصلحت نظام اسلامی مجدداً قانون مذکور را اصلاح کرد و اشد مجازات را برای توزیع کنندگان مواد مخدر و معتادان در نظر گرفت. در هرحال به منظور پیشگیری از اعتیاد و تحقق محورهای پیش بینی شده برای مبارزه با قاچاق مواد مخدر، ستادی به ریاست رئیس جمهور تشکیل گردید و کلیه عملیات اجرایی و قضایی و برنامه های پیشگیری و آموزش عمومی و تبلیغ علیه مواد مخدر در این ستاد متمرکز شد. اما پس از تصویب این قوانین و گذشت مدت های مدید از حضور آن در عرصه های فعالیت های اجرای کشور همچنان آمار معتادان رو به افزایش است و سن اعتیاد سیری نزولی را طی می کند و تعداد زیادی از نوجوانان و جوانان کشور به انواع مختلف مواد مخدر اعتیاد پیدا کرده اند.(دانش،1379).
انواع مواد مخدر
1- توهم زا2 2- سستی زا 3- محرک ها3 4- مخدرها4
1- انواع توهم زاها به اختصار:
الف) حشیش5 ب) ال اس دی LSD
الف) حشیش:
حشیش ماده ای صمغی شکل و سرشار از THC است که از گیاه شاهدانه گرفته می شود. سپس آن را خشک نموده و در اشکال مختلفی چون گلوله، تخم مرغی، یا ورقه های کلوچه ای شکل فشرده می کنند. برای مصرف، این قالب ها را خرد کرده و در پیپ و یا سیگار ریخته و می کشند.
اثرات حشیش با توجه به مقدار و نوع مصرف آن (کشیدن یا خوردن) متفاوت می باشد. تأثیرات حشیش در عرض چند دقیقه پس از مصرف ظاهر شده و 2 تا 4 ساعت باقی می مانند. درصورت خوردن حشیش، جذب آن کند صورت می گیرد ولی اثرات آن تدریجی و طولانی تر می گردد(زمینه ی روانشناسی هیلگارد،1385).
تأثیرات کوتاه مدت مصرف حشیش
از جمله تأثیرات کوتاه مدت مصرف حشیش می توان موارد زیر را ذکر نمود:
خواب آلودگی، قرمز شدن چشم ها، مختل شدن بینایی و شنوایی، اختلال در هماهنگی و تعادل هنگام راه رفتن، بروز حملات آسم، تورم مجاری تنفسی، افزایش ضربان قلب، خشکی دهان، گشادگی مردمک چشم ها، مختل شدن قوه حافظه و تمرکزفکری به طور موقت، اختلال درک زمان و مکان، اضطراب، افسردگی، هیجان، تحرک زیاد، تحریک پذیری، تند مزاجی، بیقراری، پر حرفی، خنده های بی دلیل، احساس طرد شدگی، ترس و وحشت، دگرگونی و تغییر شکل فضا و زمان، فرورفتن در خیالات و توهم که اغلب توأم با حالت پارانوئید به خصوص در مصرف مقادیر زیاد آن می باشد.(ساراسون و ساراسون،ترجمه بهمن نجاریان و همکاران،1390).
تأثیرات بلند مدت مصرف حشیش
تحقیقات نشان می دهد اثرات سوء مصرف حشیش به خصوص در بین جوانان و بزرگسالان می تواند شامل: از دست دادن انگیزه و علایق، آسیب به حافظه و تمرکز فکر، عدم قابلیت انجام کارهایی که نیاز به دقت دارند (رانندگی)، کاهش قوای دفاعی بدن در برابر عفونت ها و بیماری ها، گیجی و سردرگمی، فقدان انرژی و… باشد که در اثر استفاده مکرر و مداوم حشیش پیش می آید. همچنین خطر ابتلا به برونشیت مزمن، سرطان ریه و بیماری های دستگاه تنفسی در افرادی که به طور منظم حشیش مصرف می کنند، بیش از دیگران است.(ساراسون و ساراسون ،ترجمه بهمن نجاریان و همکاران،1390).
ب) ال اس دی
ال . اس . دی (دی آمید لیسرجیک اسید) قوی ترین ماده توهم زای شناخته شده است که ابتدا در سال 1938 توسط دکتر آلبرت هاف من در باسل سوئیس ساخته شد. اثرات توهم زای آن تا سال 1943 نا شناخته باقی ماند تا اینکه هاف من به طور اتفاقی مقداری LSD مصرف کرد.(کاپلان و سادوک،2007).
در مقایسه با دیگر داروهای توهم زا، LSD، 100 برابر بیشتر از قارچ های سحر آمیز و 4000 برابر بیشتر از مسکالین قدرت توهم زایی دارد. دوز مصرفی که در انسان ایجاد توهم می کند معمولا 25 میکروگرم در هربار مصرف می باشد. البته دوز مصارف خوراکی این دارو بین 20 تا 80 میکروگرم است که تأثیرات مصرف آن 10 تا 12 ساعت باقی می ماند. این نکته حائز اهمیت اسن که به مرور زمان و با استفاده مکرر از این ماده، مقاومت داروئی ایجاد شده و برای به وجود آمدن احساس اولیه، دوزهای بالاتری می بایست استفاده گردد.
LSD خاص، گرد بی بو و سفید رنگی است که به صورت استنشاق، دودکردن، تزریق کردن و خوراکی مصرف می شود.(کاپلان وسادوک،2007).
عوارض مصرف:
عوارض مصرف LSD غیر قابل پیش بینی است زیرا به مقدار مصرف، خصوصیات شخص مصرف کننده، روحیات و انتظارات وی و نیز محیط مصرف آن بستگی دارد. معمولا 30 – 90 دقیقه پس از مصرف اولین اثرات LSD در فرد ظاهر می شود(کاپلان و سادوک،2007).
علائم مصرف:
گشادی مردمک چشم، تعرق، خشکی دهان، خنده های غیر عادی، شخصیت چندگانه و واکنش سریع.(کاپلان و سادوک،2007).
عوارض عمومی:
خیال بافی با درجه های مختلف، توهم، سردرگمی، ناهماهنگی، افزایش درجه حرارت بدنی، بی اشتهایی، خواب آلودگی، لرز، هذیان و گیجی، تپش قلب، فشار خون، دمدمی مزاجی بیش از حد و اختلال در حافظه کوتاه مدت، ممکن است مصرف کننده با تغییرات زمانی و شخصیتی مواجه شود و با اینکه ممکن است حس ها درهم آمیخته یا انحراف یابند به طوریکه فرد احساس کند رنگ ها را می شنود یا صدا ها را می بیند. این تغییرات خوفناک بوده و ایجاد هراس می کند.(کاپلان وسادوک،2007).
عوارض مصرف طولانی مدت:
کاهش مقاومت بدنی، وابستگی روحی و احتمالاً بیماری روان پریشی، افسردگی مزمن، اضطراب و بازگشت توهمات(همان منبع).
2- سستی زا های دارویی
الف)روهیپنول6 ب)اکستازی7
الف)روهیپنول:
فلونیترازپام هیدروکلرید یک مسکن بنزودیازپین قوی است که 10 بار قوی تر از والیوم می باشد.
دوره مصرف رو هیپنول گذشته – یعنی همانند گذشته مصرف ندارد. امروزه GHB و داروهای مشابه آن بیش از روهیپنول مصرف دارند. هم اکنون در ساخت روهیپنول از رنگ هم استفاده می شود که حین خوردن قابل تشخیص است. شاید علت کاهش مصرف روهیپنول و افزایش مصرف GHB همین امر باشد. فراموشی از عوارض مصرف این داروست، یعنی تا زمانی که اثر دارو در بدن باقی باشد، فرد نمی تواند وقایعی را که در این مدت اتفاق افتاده به خاطر آورد. پس از 72 ساعت، دارو در بدن قابل شناسایی نیست.(کاپلان وسادوک،2007).
علائم مصرف:
ناهماهنگی، تسکین درد، خستگی، گیجی، و سرگیجه(منگی).
عوارض عمومی:
کاهش ضربان قلب و فشارخون، شل شدن عضلات، اختلال حافظه، فراموشی، کابوس و لرز.( کاپلان وسادوک،2007).
عوارض افراط در مصرف:
از دست دادن کنترل عضلانی، از دست دادن سطح هوشیاری و فراموشی.
عوارض مصرف طولانی مدت: وابستگی جسمی و روحی.(کاپلان و سادوک،2007).
ب)اکستازی
معمولا قرص ها و کپسول های اکستازی به صورت خوراکی مصرف می شود که اثرات آن تقریباً 4 – 6 ساعت در بدن باقی می ماند. افراط در مصرف اکستازی با علائمی چون تپش قلب، افزایش فشار خون، ضعف، گرفتگی عضلانی، هراس و در موارد حادتر با از دست رفتن سطح هوشیاری و سکته همراه است. از دیگر اثرات نا مطلوب آن می توان به تهوع، توهم لرز، تعرق، رعشه، افزایش درجه خرارت بدن، نا منظمی ضربان قلب، از کار افتادگی عضلات اصلی، نارسایی کلیوی و تاری دید اشاره کرد. مصرف کنندگان اثرات ثانوی ناشی از مصرف اکستازی را اضطراب، پارانویا و افسردگی عنوان کرده اند. افزایش درجه حرارت بدن و از دست رفتن آب بدن بدلیل نارسایی قلبی یا کلیوی مرگ فرد را نیز در پی داشته است.)کاپلان وسادوک،2007)
عوارض کوتاه مدت:
افزایش ضربان قلب و فشارخون، افزایش درجه حرارت بدن، قفل شدن فک و دندان ها، گرفتگی عضلانی، فزون تنشی (هرگونه کشیدگی و فشار ناهنجار)، از دست رفتن آب بدن، لرز و یا تعرق، تهوع، تاری دید، ضعف، سرگیجه، گیجی، بی خوابی و پارانویا.( کاپلان وسادوک،2007)
عوارض دراز مدت:
افسردگی، اختلالات خواب، مییل شدید یا ولع به مواد مخدر، افزایش دائم اضطراب، پارانویا،پرخاشگری و اعمال غیر ارادی.
عوارض عمومی:
از کار افتادگی عضلات، افزایش درجه حرارت بدن، نارسایی کلیوی، نارسایی قلب و عروق، آسیب کبدی. مطالعات انجام شده در خصوص عوارض ناشی از مصرف مواد مخدر بر بدن انسان نشان داده است که MDMA اثرات حادی بر سیستم قلبی – عروقی و نیز توانایی فرد در تنظیم درجه حرارت بدن خود برجای می گذارد که در این میان اثر نامطلوب MDMA بر عملکرد پمپاژ قلب حائز اهمیت بیشتری است. با ورود MDMA به بدن فعالیت جسمی افزایش می یابد که این امر به نوبه خود موجب افزایش قابل توجه ضربان قلب خواهد شد. در این صورت قلب دیگر به روش طبیعی یعنی افزایش پمپاژ خون از خود واکنش نشان نمی دهد. اثرات MDMA بر قلب می تواند موجب افزایش نارسایی قلبی یا دیگر بیماری های قلب و عروق در افراد مستعد گردد چرا که مصرف این ماده اغلب با فعالیت های طولانی و طاقت فرسایی چون رقص همراه است(زمینه روانشناسی هیلگارد،1385).
انواع محرک ها به اختصار
الف)متامفتامین8 (شیشه) ب)آمفتامین9
الف)متامفتامین (شیشه):
متامفتامین مهلک، خطرناک و غیرقابل پیش بینی است و محرکی قوی برای سیستم عصبی مرکزی به شمار می رود. کریستال متامفتامین به لحاظ شکل ظاهری خود معمولاً شیشه یا آیس هم نامیده می شود. بدون رنگ، بو و دارای کریستال های بزرگ است. اغلب اوقات شیشه از تبلور مجدد پودر متامفتامین محلول در متانول، اتانول، ایزوپروپانول یا استون تولید می شود. شیشه را معمولاً به صورت تدخینی مصرف می کنند. متامفتامین را می توان به صورت تدخینی، استنشاقی، تزریقی یا خوراکی مصرف نمود. پس از مصرف دوزهای بالای متامفتامین، متابولیسم (سوخت و ساز) بدن کند می شود از این رو، از بین رفتن اثرات مصرف یک دوز از آن، بیش از دو روز زمان می برد.(ساراسون و ساراسون،ترجمه نجاریان و همکاران،1390)

دسته بندی : پایان نامه ارشد

پاسخ دهید